दुसऱ्या लग्नासाठी पोटच्या गोळ्याचा बळी; ५ दिवसांच्या झुंझीनंतर मुलीचा अंत..!!

मुंबई/उत्तर प्रदेश: निर्भीड समाचार वृत्तसेवा

माणुसकीला काळिमा फासणारी आणि आईच्या पवित्र नात्याला कलंक लावणारी एक अत्यंत धक्कादायक घटना उत्तर प्रदेशातील हापूर जिल्ह्यातून समोर आली आहे. आपल्या आयुष्याची नवीन सुरुवात करण्याच्या आड येत असल्याच्या संशयावरून, एका विधवा महिलेने आपल्याच निष्पाप चिमुरडीला धावत्या ट्रेनसमोर फेकून दिले. या भीषण घटनेत गंभीर जखमी झालेल्या चिमुरडीचा पाच दिवसांच्या मृत्यूशी झुंझीनंतर अखेर दुर्दैवी अंत झाला आहे. या घटनेने संपूर्ण परिसरात संतापाची लाट उसळली आहे.

नेमकी घटना काय?
हापूर जिल्ह्यातील एका गावात राहणारी ही महिला काही काळापूर्वी विधवा झाली होती. तिला एक लहान मुलगी होती. पतीच्या निधनानंतर महिला आपले दुसरे लग्न (पुनर्विवाह) करण्यासाठी प्रयत्न करत होती. मात्र, तिचे ज्या ठिकाणी लग्न ठरत होते, तिथे मुलीच्या अस्तित्वामुळे अडथळे येत होते किंवा तिला असे वाटू लागले की ही मुलगी तिच्या भविष्यातील सुखी संसारासाठी ‘ओझे’ ठरेल. याच क्रूर विचारसरणीतून तिने आपल्या पोटच्या मुलीचा काटा काढण्याचे ठरवले.

धावत्या ट्रेनसमोर फेकले; आईची क्रूरता हद्दपार
काही दिवसांपूर्वी ही महिला आपल्या मुलीला घेऊन रेल्वे रुळांच्या दिशेने गेली. जेव्हा लांबून एक वेगवान ट्रेन येताना दिसली, तेव्हा या नराधम मातेने कोणत्याही दयामाया न दाखवता आपल्या काळजाच्या तुकड्याला थेट ट्रेनसमोर फेकले. ट्रेनच्या धडकेने मुलगी लांब फेकली गेली आणि रक्ताच्या थारोळ्यात पडली. स्थानिकांनी आणि रेल्वे कर्मचाऱ्यांनी ही घटना पाहिल्यानंतर तातडीने पोलिसांना पाचारण केले आणि मुलीला जवळच्या रुग्णालयात दाखल केले.

५ दिवसांचा संघर्ष ठरला अपयशी
मुलीच्या डोक्याला आणि अंगाला गंभीर जखमा झाल्या होत्या. डॉक्टरांनी तिला वाचवण्यासाठी शर्थीचे प्रयत्न केले. सलग पाच दिवस ही निष्पाप मुलगी मृत्यूशी झुंज देत होती. मात्र, जखमा इतक्या खोल होत्या की आज अखेर तिची ही झुंज अपयशी ठरली आणि तिने अखेरचा श्वास घेतला. एका आईनेच आपल्या मुलीचा असा क्रूर बळी घेतल्याने रुग्णालयातील कर्मचारी आणि पोलीसही सुन्न झाले आहेत.

पोलिस तपास आणि आरोपी महिलेला अटक
सुरुवातीला हा अपघात असल्याचे भासवण्याचा प्रयत्न महिलेने केला, मात्र पोलिसांच्या कसून चौकशीत आणि काही प्रत्यक्षदर्शींच्या साक्षीमुळे सत्याचा उलगडा झाला. नवीन संसार थाटण्याच्या वेडापायी तिने हे कृत्य केल्याची कबुली दिली. हापूर पोलिसांनी या प्रकरणी हत्येचा गुन्हा दाखल केला असून आरोपी महिलेला ताब्यात घेतले आहे. “एका आईने आपल्या मुलाची हत्या करणे, हे समाजाच्या अधोगतीचे लक्षण आहे. या प्रकरणात आरोपीला कठोर शिक्षा व्हावी यासाठी आम्ही भक्कम पुरावे गोळा करत आहोत,” असे पोलीस अधिकाऱ्यांनी सांगितले.

समाजासमोर गंभीर प्रश्न
या घटनेने सामाजिक मानसिकतेवर मोठे प्रश्नचिन्ह उपस्थित केले आहे.
१. नात्यांची किंमत: स्वतःच्या सुखासाठी रक्ताच्या नात्याचा बळी देण्यापर्यंत मानवाची मजल कशी जाऊ शकते?
२. मानसिकतेचा अभाव: पुनर्विवाह करणे चुकीचे नाही, पण त्यासाठी एका जीवाचा बळी घेणे हा क्रूरतेचा कळस आहे.
३. मुलींचे असुरक्षित बालपण: ज्या हातांनी संरक्षण द्यायचे, त्याच हातांनी मृत्यूच्या खाईत ढकलले, हे भीषण वास्तव समोर आले आहे.

नात्यातील विसंवाद आणि टोकाचे पाऊल
हापूरमधील या प्रकरणाने समाजव्यवस्थेतील एक भीषण वास्तव समोर आणले आहे. जेव्हा एखादी स्त्री विधवा होते आणि ती दुसऱ्या लग्नाचा विचार करते, तेव्हा समाजातील काही घटक तिला सहकार्य करण्याऐवजी तिच्या मार्गात अडथळे निर्माण करतात. मात्र, अशा दबावाला बळी पडणे किंवा स्वतःच्या आनंदासाठी पोटच्या गोळ्याचा बळी देणे, हे समर्थनीय असूच शकत नाही. तपासात असेही समोर येत आहे की, आरोपी महिला ज्या व्यक्तीशी विवाह करणार होती, त्याने कदाचित मुलासह तिला स्वीकारण्यास नकार दिला असावा. अशा परिस्थितीत ‘आई’ आणि ‘प्रेयसी’ या दोन भूमिकांमध्ये चाललेल्या संघर्षात आईचा पराभव झाला आणि एका क्रूर मारेकऱ्याचा विजय झाला. ही केवळ एक हत्या नसून, आपल्या समाजातील घसरत चाललेल्या नैतिक मूल्यांचे लक्षण आहे.

बालहक्क आणि सामाजिक सुरक्षा
बालहक्क कार्यकर्त्यांनी या घटनेचा तीव्र निषेध केला असून, अनाथ किंवा एकट्या पालकांसोबत राहणाऱ्या मुलांच्या सुरक्षेचा प्रश्न पुन्हा एकदा ऐरणीवर आला आहे. मुलांच्या संरक्षणासाठी असलेल्या यंत्रणा केवळ कागदावरच मर्यादित राहतात का, असा प्रश्न आता उपस्थित होत आहे. अशा प्रकारच्या विकृत मानसिकतेच्या व्यक्तींना वेळेत समुपदेशन मिळाले असते किंवा कुटुंबातील इतर सदस्यांनी या चिमुरडीची जबाबदारी घेतली असती, तर आज ती जिवंत असती. कायद्याने आता या महिलेला कठोर शिक्षा देऊन हे सिद्ध केले पाहिजे की, मुलांवर होणारा कोणताही अन्याय समाज खपवून घेणार नाही. या घटनेमुळे पालकांच्या भूमिकेवर आणि समाजाच्या संवेदनशीलतेवर पुन्हा एकदा विचार करण्याची गरज निर्माण झाली आहे.