HIV रक्त टोचल्याने तरुणीची आत्महत्या; आरोपी गजाआड

मुंबई/हैदराबाद : निर्भीड समाचार वृत्तसेवा

माणुसकीला काळिमा फासणारी आणि सुडाच्या भावनेने अंध झालेल्या एका तरुणाच्या विकृत कृत्याची अत्यंत धक्कादायक घटना तेलंगणाची राजधानी हैदराबादमध्ये समोर आली आहे. लग्नाचा प्रस्ताव फेटाळल्याचा राग मनात धरून एका तरुणाने चक्क स्वतःचे HIV संक्रमित रक्त एका २४ वर्षीय तरुणीला बळजबरीने टोचले. या अघोरी कृत्यानंतर महिनाभर मानसिक आणि शारीरिक वेदना सोसणाऱ्या या तरुणीने अखेर मृत्यूला कवटाळले आहे. या घटनेने केवळ हैदराबादच नव्हे, तर संपूर्ण देश हादरला असून, आरोपीच्या क्रूरतेवर तीव्र संताप व्यक्त केला जात आहे.

११ मार्चची ती काळरात्र: सुडाचा ‘विषाक्त’ प्रयोग
ही हृदयद्रावक घटना हैदराबादच्या मेडचल-मलकाजगिरी जिल्ह्यातील पोचारम आयटी कॉरिडॉर परिसरात घडली. ११ मार्च २०२६ रोजी, पीडित २४ वर्षीय तरुणी आपल्या घरात एकटी असताना, आरोपी मनोहर हा पूर्वनियोजित कट रचून तिथे पोहोचला. त्याच्याकडे एक सिरिंज (इंजेक्शन) होती, ज्यामध्ये त्याने आधीच स्वतःचे HIV संक्रमित रक्त भरले होते.

पीडितेने प्रतिकार करण्याचा प्रयत्न केला, परंतु मनोहरने तिला बळजबरीने पकडून तिच्या हातात ते संक्रमित रक्त टोचले आणि तिथून पसार झाला. “जर तू माझ्याशी लग्न केले नाहीस, तर तुला जिवंत राहण्याचा किंवा दुसऱ्या कोणाची होण्याचा अधिकार नाही,” अशा शब्दांत त्याने तिला धमकावले होते. या कृत्यामागे त्याचा अत्यंत विकृत विचार होता—जर ही तरुणी HIV पॉझिटिव्ह झाली, तर समाज तिला स्वीकारणार नाही आणि अखेर विवश होऊन तिला त्याच्याशीच लग्न करावे लागेल.

पोलीस कारवाई आणि मनोहरची अटक
घटनेनंतर घाबरलेल्या तरुणीने तात्काळ आपल्या कुटुंबाला घडलेला प्रकार सांगितला. कुटुंबाने तिला उप्पल येथील एका खासगी रुग्णालयात नेले, जिथे तिची प्राथमिक वैद्यकीय तपासणी करण्यात आली. १३ मार्च रोजी कुटुंबीयांनी पोचारम आयटी कॉरिडॉर पोलीस ठाण्यात रीतसर तक्रार दाखल केली. घटनेचे गांभीर्य ओळखून पोलिसांनी तपासाची चक्रे वेगाने फिरवली आणि १५ मार्च रोजी आरोपी मनोहरला अटक केली. सुरुवातीला त्याच्यावर भारतीय न्याय संहिता (BNS) च्या कलम १०९ (हत्येचा प्रयत्न) अंतर्गत गुन्हा दाखल करण्यात आला होता. मनोहर सध्या न्यायालयीन कोठडीत आहे, मात्र आता तरुणीच्या आत्महत्येनंतर पोलीस या गुन्ह्यात कलम ३०६ (आत्महत्येला प्रवृत्त करणे) हे नवीन आणि कडक कलम जोडण्याच्या तयारीत आहेत.

महिनाभर मृत्यूच्या छायेत: मानसिक आणि सामाजिक छळ
इंजेक्शन टोचल्याच्या घटनेनंतर गेल्या एक महिन्यापासून ही तरुणी तीव्र निराशेमध्ये (Depression) होती. तिला वारंवार HIV संसर्गाची भीती सतावत होती. केवळ शारीरिक व्याधीच नाही, तर या आजारामुळे समाजात आपली बदनामी होईल आणि लोक आपल्याकडे कोणत्या नजरेने पाहतील, या ‘सामाजिक कलंकाच्या’ (Social Stigma) विचाराने तिला पूर्णपणे ग्रासले होते.
पीडितेच्या कुटुंबाने दिलेल्या माहितीनुसार, ती सतत तणावाखाली असायची. मनोहरच्या या एका कृत्याने तिचे संपूर्ण भविष्य आणि स्वप्ने उद्ध्वस्त केली होती. तिला वाटणारा हा भावनात्मक आघात इतका मोठा होता की, डॉक्टरांच्या उपचारांनंतरही तिची जगण्याची इच्छा संपली होती.

११ एप्रिल: एका उमद्या आयुष्याचा शेवट
घटनेच्या बरोबर एक महिन्यानंतर, शुक्रवारी सकाळी (११ एप्रिल २०२६), ही तरुणी आपल्या आजीच्या घरी असताना तिने टोकाचे पाऊल उचलले. जेव्हा तिची आजी काही कामासाठी घराबाहेर गेली होती, तेव्हा तरुणीने स्वतःला खोलीत बंद करून गळफास लावून घेतला.
काही वेळाने कुटुंबीयांना ती फंद्याला लटकलेली आढळली. तिला तातडीने गांधी रुग्णालयात हलवण्यात आले, मात्र तिथे पोहोचण्यापूर्वीच तिची प्राणज्योत विझली होती. डॉक्टरांनी तिला मृत घोषित केले. पोलिसांनी या प्रकरणाचा पंचनामा केला असून सध्या पोस्टमॉर्टम रिपोर्टची प्रतीक्षा आहे. “आम्हाला शंका आहे की, HIV संसर्गाच्या मनोवैज्ञानिक परिणामामुळेच तिने हे पाऊल उचलले असावे,” असे पोलीस इन्स्पेक्टरने प्रसारमाध्यमांशी बोलताना सांगितले.

सामाजिक वास्तव: अज्ञान आणि सुरक्षेचा प्रश्न
ही घटना केवळ एक वैयक्तिक गुन्हा नाही, तर ती समाजातील HIV शी संबंधित अज्ञान आणि पूर्वग्रहांचे भयावह दर्शन घडवते. वैद्यकीय तज्ज्ञांच्या मते, योग्य उपचार आणि वेळेवर औषधे घेतल्यास HIV पॉझिटिव्ह व्यक्तीही सामान्य आयुष्य जगू शकते. मात्र, सामाजिक भीती आणि ‘लोक काय म्हणतील?’ या दडपणामुळे एका निष्पाप तरुणीला आपला प्राण गमवावा लागला.
तेलंगणा पोलिसांनी या प्रकरणाचा सखोल तपास सुरू ठेवला असून, पीडितेच्या कुटुंबाने आरोपीला कठोर फाशीची शिक्षा देण्याची मागणी केली आहे. “अशा प्रकरणांमध्ये समाजाने अधिक संवेदनशील होणे गरजेचे आहे,” असे आवाहन पोलिसांनी केले आहे.

महिला सुरक्षा आणि मानसिक स्वास्थ्य
ही हृदयद्रावक कथा पुन्हा एकदा महिलांच्या सुरक्षिततेवर प्रश्नचिन्ह उपस्थित करते. लग्नासाठी नकार मिळताच अशा प्रकारे क्रूरतेची सीमा गाठणाऱ्या प्रवृत्ती समाजासाठी घातक आहेत. या घटनेतून बोध घेत समाजाला HIV शिक्षण, मानसिक आरोग्य जागरूकता आणि महिलांवरील हिंसाचाराविरोधात अधिक ठामपणे उभे राहण्याची गरज आहे.