‘वेळ नाही!’; विकलेल्या मीडियाचा ‘निर्भीड समाचार’ ने काढला वाभाडा
मुंबई : निर्भीड समाचार वृत्तसेवा
“आम्हाला (दिल्ली आंदोलनातील लाठीचार्जचे) व्हिडिओ पाहण्यात कोणताही रस नाही आणि आमच्याकडे ते पाहायला वेळही नाही!” देशाच्या सर्वोच्च न्यायालयाकडून आलेली ही टिप्पणी जितकी धक्कादायक आहे, तितकीच किळसवाणी आणि लाजिरवाणी भूमिका देशातील अब्जावधी रुपयांचे साम्राज्य असलेल्या मुख्य प्रवाहातील (Mainstream) न्यूज चॅनेल्सनी घेतली आहे. नीट (NEET) परीक्षा घोटाळा, पेपरफुटी आणि दिल्लीतील जंतरमंतर येथे आपल्या भविष्याची भीक मागणाऱ्या निष्पाप विद्यार्थ्यांवर झालेल्या अमानुष लाठीचार्जची घटना घडत असताना, या मोठ्या म्हणवून घेणाऱ्या वृत्तवाहिन्यांचे वातानुकूलित (AC) स्टुडिओ मात्र सत्ताधाऱ्यांची चाटूगिरी करण्यात व्यस्त होते. देशाचा उद्याचा भविष्यकाळ रस्त्यावर रक्ताळलेला असताना, या चॅनेल्सचे कॅमेरे जंतरमंतरकडे फिरलेच नाहीत. पण, याच अंधारात लोकशाहीचा चौथा स्तंभ जिवंत ठेवण्याचे काम जमिनीवर (Ground Level) काम करणाऱ्या छोट्या आणि स्वतंत्र पत्रकारांनी केले आहे. ‘निर्भीड समाचार’ या सर्व खऱ्या पत्रकारांच्या धैर्याचे मनापासून कौतुक करत आहे आणि गप्प बसलेल्या ‘गोदी मीडिया’चे जाहीर वाभाडे काढत आहे.
मुख्य प्रवाहातील मीडियाची ‘दलाली’ आणि लाजीरवाणी गळचेपी: ज्या चॅनेल्सना २४ तास हिंदू-मुस्लिम वाद, सीमेपलीकडील फालतू बातम्या, राजकीय पक्षांची फोडाफोडी आणि बड्या सेलिब्रिटींचे वैयक्तिक आयुष्य दाखवायला वेळ असतो, त्यांना देशातील लाखो विद्यार्थ्यांच्या आयुष्याची राखरांगोळी होत असताना कव्हरेज करायला वेळ मिळाला नाही. जंतरमंतरवर पोलिसांच्या लाठ्या खात मुली रडत होत्या, विद्यार्थ्यांची डोकी फुटत होती, पण हे तथाकथित ‘नॅशनल चॅनेल्स’ मात्र स्टुडिओमध्ये बसून सरकारच्या योजनांचे ढोल वाजवत होते. कोट्यवधी रुपयांच्या जाहिरातींच्या बदल्यात या मोठ्या चॅनेल्सनी आपली पत्रकारिता आणि इमान गहाण ठेवले आहे, हे आता जगजाहीर झाले आहे. विद्यार्थ्यांचे रक्त सांडत असताना गप्प बसणारा हा मीडिया पत्रकारितेच्या इतिहासातील सर्वात मोठा कलंक ठरला आहे.
छोट्या अन् ‘ग्राउंड लेव्हल’च्या पत्रकारांचा झंझावात: जेव्हा मुख्य प्रवाहातील कॅमेरे बंद होते, तेव्हा छोट्या वेब पोर्टल्सचे, यूट्यूब चॅनेल्सचे आणि स्वतंत्र पत्रकारितेचे मोबाईल कॅमेरे जंतरमंतरवर तळपContentत होते. त्यांच्याकडे ओबी व्हॅन (OB Van) नव्हत्या, मोठे बजेट नव्हते की कोट्यवधींचे स्टुडिओ नव्हते. त्यांच्याकडे होती ती फक्त ‘निर्भीड’ वृत्ती आणि सत्याची चाड! या छोट्या पत्रकारांनी पोलिसांच्या धक्काबुक्कीला सामोरे जात, लाठ्यांचा धाक झुगारून जंतरमंतरवरील प्रत्येक अत्याचाराचे थेट प्रक्षेपण देशासमोर आणले. विद्यार्थ्यांच्या डोळ्यांतील अश्रू, त्यांच्या पालकांचा आक्रोश आणि प्रशासनाचा क्रूर चेहरा या पत्रकारांनी सोशल मीडियाच्या माध्यमातून घराघरांत पोहोचवला. जर या ग्राउंड लेव्हलच्या पत्रकारांनी हा आवाज उठवला नसता, तर या देशातील हुकूमशाही व्यवस्थेने आणि ‘गोदी मीडिया’ने नीट घोटाळ्याचे आणि लाठीचार्जचे सत्य कधीच दाबून टाकले असते.
‘निर्भीड समाचार’ कडून क्रांतीचे कौतुक!’निर्भीड समाचार’ अशा सर्व छोट्या, प्रामाणिक आणि धाडसी युट्यूबर्स, स्वतंत्र पत्रकारांचे आणि वेब पत्रकारांचे जाहीर कौतुक करत आहे आणि त्यांना कडक सॅल्यूट ठोकतो! तुम्ही दाखवून दिले की, पत्रकारिता ही बड्या कॉर्पोरेट कंपन्यांच्या पैशांवर नाही, तर पत्रकाराच्या मनगटातील ताकदीवर आणि काळजातील हिमतीवर चालते. जेव्हा जेव्हा देशातील लोकशाही धोक्यात येईल, तेव्हा अशाच छोट्या आणि प्रामाणिक पत्रकारांमुळे सत्य जिवंत राहील. तुम्ही केवळ बातमी दिली नाही, तर अन्यायाविरोधात एक मोठी चळवळ उभी केली आहे.
वेळ कोणाकडे नाही – सर्वोच्च न्यायालयाकडे की विकलेल्या मीडियाकडे: सर्वोच्च न्यायालयाचे सरन्यायाधीश जेव्हा म्हणतात की “व्हिडिओ पाहण्यास वेळ नाही”, तेव्हा खरं तर तोच सूर या मोठ्या न्यूज चॅनेल्सचाही असतो. त्यांनाही देशातील गरिबांच्या, मध्यमवर्गीयांच्या आणि विद्यार्थ्यांच्या प्रश्नांमध्ये कोणताही रस नाही. सत्ताधाऱ्यांच्या इशाऱ्यावर नाचणाऱ्या या चॅनेल्सना आता देशातील तरुण पिढी कधीही माफ करणार नाही. ज्या विद्यार्थ्यांनी चॅनेल्सचे टीआरपी वाढवले, आज त्याच विद्यार्थ्यांच्या हक्कावर गदा आल्यावर चॅनेल्सनी पांघरलेले मौन हे गुन्हेगारी स्वरूपाचे आहे.
तरुणांनो, खऱ्या आणि खोट्या मीडियाला ओळखा: आज देशातील तरुणांना, विद्यार्थ्यांना आणि पालकांना हे स्पष्ट समजले आहे की, कोण त्यांच्या पाठीशी उभे आहे आणि कोण पाठीत खंजीर खुपसत आहे. मुंबईच्या शिवाजी पार्कवर जेव्हा तरुण एकत्र आले, तिथेही अशाच स्थानिक पत्रकारांनी त्यांची ताकद बनून काम केले. आता वेळ आली आहे की, देशातील जनतेने या मोठ्या टीव्ही वाहिन्यांवर थुंकले पाहिजे आणि जमिनीवर काम करणाऱ्या खऱ्या पत्रकारांना ताकद दिली पाहिजे. जर आपण आज या छोट्या आणि निर्भीड पत्रकारांच्या पाठीशी उभे राहिलो नाही, तर उद्या आपला आवाज उठवायलाही देशात कोणी शिल्लक राहणार नाही. ‘गोदी मीडिया’चा अंत जवळ आला आहे आणि स्वतंत्र, निर्भीड पत्रकारितेची नवी पहाट सुरू झाली आहे!
