हातात झाडू पण डोळ्यात डॉक्टरकीचं स्वप्न! १९ वर्षीय शुभमची ‘नीट’मध्ये भरारी; MBBS साठी निवड..!!

मुंबई: निर्भीड समाचार वृत्तसेवा

“जिद्द असेल तर आभाळही ठेंगणं असतं,” या म्हणीचा प्रत्यय सोलापूरच्या (किंवा तुमच्या भागातील नाव देऊ शकता) एका १९ वर्षीय तरुणाने आणून दिला आहे. दिवसा रस्त्यावर झाडू मारून कचरा गोळा करणाऱ्या शुभमने (पूर्ण नाव: शुभम विठ्ठल काळे) ‘नीट’ (NEET) परीक्षेत घवघवीत यश संपादन करून वैद्यकीय शिक्षणासाठी (MBBS) आपली जागा निश्चित केली आहे. अत्यंत हलाखीच्या परिस्थितीतून तावून-सुलाखून निघालेल्या शुभमचा हा प्रवास आज लाखो विद्यार्थ्यांसाठी प्रेरणेचा स्रोत ठरला आहे.

दिवसा कष्ट, रात्री अभ्यास: संघर्षाची गाथा
शुभमच्या घरची परिस्थिती अत्यंत गरिबीची. वडील आजारपणामुळे अंथरुणाला खिळलेले, तर आई घरकाम करून संसाराचा गाडा ओढत होती. अशा परिस्थितीत घराला हातभार लावण्यासाठी शुभमने वयाच्या १८ व्या वर्षापासूनच स्थानिक नगरपालिकेत कंत्राटी कामगार म्हणून काम करण्यास सुरुवात केली. पहाटे पाच वाजता उठून हातामध्ये झाडू घेऊन रस्त्यावरील कचरा गोळा करणे, हे त्याचे रोजचे काम होते. लोकांच्या तुच्छतेच्या नजरा आणि शरीराला येणारा कचऱ्याचा उग्र वास सोसत त्याने आपले काम प्रामाणिकपणे केले.

मात्र, हे कष्ट करत असताना शुभमने आपल्या डोळ्यातील शिक्षणाचे स्वप्न कधीच अंधुक होऊ दिले नाही. दिवसाचे काम संपवून घरी आल्यावर तो थकलेला असायचा, पण डोळ्यांत डॉक्टर होण्याचे ध्येय होते. घरात जागा कमी असल्याने एका कोपऱ्यात टिमटिमणाऱ्या बल्बच्या प्रकाशात तो रात्री उशिरापर्यंत ‘नीट’ परीक्षेची तयारी करत असे.

आर्थिक अडचणी आणि लोकांचे टोमणे
वैद्यकीय शिक्षणाची तयारी करण्यासाठी लागणारी महागडी पुस्तके आणि क्लासेस लावण्याची शुभमची ऐपत नव्हती. त्याने जुनी पुस्तके गोळा केली आणि इंटरनेटच्या साहाय्याने स्वतःचा अभ्यास सुरू केला. या प्रवासात त्याला अनेकदा लोकांच्या टोमण्यांचाही सामना करावा लागला. “कचरा वेचणाऱ्याचा मुलगा कसला डॉक्टर होणार?” अशा शब्दांत अनेकांनी त्याची थट्टा केली. आर्थिक टंचाईमुळे अनेकदा त्याला उपाशीपोटीही राहावे लागले, पण त्याने हार मानली नाही. “माझी परिस्थिती हीच माझी ताकद आहे,” असे मानून तो सातत्याने अभ्यास करत राहिला.

जिद्द फळाला आली: MBBS साठी निवड
नुकताच ‘नीट’ परीक्षेचा निकाल जाहीर झाला आणि शुभमने आपल्या मेहनतीच्या जोरावर परीक्षेत उत्कृष्ट गुण मिळवले. अवघ्या १९ व्या वर्षी त्याची शासकीय वैद्यकीय महाविद्यालयात (Government Medical College) एमबीबीएससाठी निवड झाली आहे. जेव्हा निकाल लागला, तेव्हा शुभमच्या आईच्या डोळ्यांत आनंदाश्रू होते. ज्या हातांनी कचरा उचलला, तेच हात आता लोकांचे जीव वाचवण्यासाठी शस्त्रक्रिया करणार, ही भावनाच संपूर्ण परिसरासाठी अभिमानास्पद ठरली आहे.

शुभमचा संदेश: तरुणांसाठी प्रेरणा
आपल्या यशाबद्दल बोलताना शुभम भावूक होऊन म्हणतो, “परिस्थिती कधीच माणसाला हरवू शकत नाही, जोपर्यंत माणूस स्वतःहून हार मानत नाही. माझ्याकडे संसाधने कमी होती, पण जिद्द मोठी होती. ज्यांना वाटते की पैशांशिवाय शिक्षण घेता येत नाही, त्यांच्यासाठी माझे यश हेच उत्तर आहे. मला भविष्यात एक चांगला डॉक्टर होऊन गरिबांची सेवा करायची आहे, जेणेकरून पैशांअभावी कोणाचेही उपचार थांबू नयेत.”

सामाजिक स्तरावर कौतुकाचा वर्षाव आणि मदतीचा ओघ
शुभमच्या या अभूतपूर्व यशाची बातमी सोशल मीडियावर वाऱ्यासारखी पसरली आणि संपूर्ण राज्यातून त्याच्यावर कौतुकाचा वर्षाव होऊ लागला. अनेक सामाजिक संस्था, दानशूर व्यक्ती आणि स्थानिक लोकप्रतिनिधींनी शुभमच्या जिद्दीला सलाम केला आहे. “शुभमने दाखवून दिले की, गरिबी हा शिक्षणातील अडथळा नसून ती प्रगतीची प्रेरणा ठरू शकते,” अशा शब्दांत शिक्षणतज्ज्ञांनी त्याचे गौरव उद्गार काढले आहेत. काही संस्थांनी शुभमच्या पुढील पाच वर्षांच्या वैद्यकीय शिक्षणाचा (MBBS) संपूर्ण खर्च उचलण्याची तयारी दर्शवली आहे, ज्यामुळे त्याच्या कुटुंबावरील आर्थिक ताण हलका झाला आहे.

आईच्या डोळ्यांतील आनंदाश्रू आणि गावकऱ्यांचा अभिमान
शुभमची आई, जी दुसऱ्यांच्या घरी धुणी-भांडी करून संसाराचा गाडा ओढत होती, तिच्यासाठी हा क्षण पुनर्जन्मासारखा आहे. “ज्या हातांनी माझ्या मुलाने कचरा उचलला, तेच हात आता डॉक्टर म्हणून लोकांचे प्राण वाचवतील, याचा मला अभिमान आहे,” असे सांगताना तिच्या डोळ्यांत आनंदाश्रू तरळले. गावच्या ग्रामपंचायतीनेही शुभमचा जाहीर सत्कार करण्याचा निर्णय घेतला आहे. ज्या गल्लीतून शुभम कचरा गोळा करत जात असे, आज त्याच गल्लीतून त्याची मिरवणूक काढली जाणार आहे. शुभमची ही यशोगाथा आता केवळ एका कुटुंबाची राहिली नसून, ती संपूर्ण गावाची आणि कष्टाळू तरुणाईची अस्मिता बनली आहे.

निष्कर्ष: संघर्षातून उजळले भविष्य
शुभमची ही गोष्ट केवळ एका यशाची कथा नाही, तर ती गरिबीवर मात करण्याची जिद्द आहे. गरिबी, सामाजिक अवहेलना आणि कठीण परिश्रम या सगळ्यांना मागे सारून त्याने स्वतःचे नशीब स्वतःच्या हाताने लिहिले आहे. शुभम आता लवकरच स्टेथोस्कोप गळ्यात घालून रुग्णालयात दिसेल, तेव्हा तो केवळ एक डॉक्टर नसेल, तर संघर्षातून झळाळून निघालेला एक ‘खरा हिरा’ असेल.